Macht der gewoonte & de automatische piloot is zijn broer….
Deze week deelde ik een stukje dat ik uit macht der gewoonte met twee boodschappentassen, zwetend als een otter aan de verkeerde kant van het parkeerterrein stond 😰. Eerst dacht ik k mijn auto is gejat en ineens besefte ik me dat ik aan de verkeerde kant van de supermarkt stond.
Lachend en innerlijk vloekend dacht ik hoe dan Lin…
Tja volledig in gedachte liep ik naar het parkeerterrein waar ik hem gewoon altijd neerzet en het liefst ook nog op mijn “eigen” plek ha ha, maar doordat het zo verrekte druk was had ik mijn auto aan de andere kant gezet en stond ik dus op de automatische piloot aan de verkeerde kant.
Macht der gewoonte & de automatische piloot is zijn broer….
Hoe vaak heb je dat niet dat je iets doet omdat je het automatisch doet, maar niet omdat je het zo goed is of er echt bij nadenkt. Je doet iets omdat je het altijd zo doet of hebt gedaan en is het dan goed?
Toen ik daar stond met het zweet op mijn kop dacht ik ineens, hoe vaak gebeurt dat onbewust niet in het dagelijkse leven en zeker als leidinggevende?
Niet omdat we het bewust doen, maar gewoon... uit gewoonte, iemand van je team stelt een vraag en hop... jij geeft al antwoord, iemand loopt vast en voor je het weet heb jij het alweer opgelost, je ziet dat het druk is en denkt: och, dat doe ik wel even.
En waarschijnlijk zal je het in nog meer situaties herkennen, denk maar eens aan je kinderen🫣Dat je het wel effe doet en voor je het weet heb je kei veel overgenomen.
Je neemt op de automatische piloot onbewust een taak over en daarmee ook een stuk verantwoordelijkheid.
De automatische piloot is soms handig zoals met autorijden, typen, tandenpoetsen, strijken, alleen als je een stuk energie en creativiteit, bewuste aandacht en emotionele betrokkenheid
Soms kan het handig zijn hé om effe iets simpels op de automatische piloot te doen, alleen moet je oppassen dat als je niet lekker in je vel zit dit het gevoel kan verergeren, want dit mechanisme is nuttig om niet overprikkeld te raken, maar het kan je belemmeren in echt een voldaan gevoel, testje doe eens als je je tanden aan het poetsen bent op een been te staan en wissel je been eens af, of poets met de andere hand, je zal zien dat je brein dan enorm geprikkeld wordt net als je lach spieren.
Ons brein houdt van bekende routes en vaste patronen. Dat is handig als je autorijdt, je tandenpoetst of weer eens aan de verkeerde kant van de supermarkt staat. 😂
Maar als leidinggevende kan die automatische piloot je ongemerkt behoorlijk in de weg zitten.
Want juist op de momenten dat je niet bewust kiest, neem je vaak verantwoordelijkheid over die helemaal niet van jou is.
Je geeft alvast het antwoord, je lost het probleem op, je springt direct in de actie.
Niet omdat het moet, maar omdat je het altijd zo doet en precies daar begint volgens mij leiderschap.
Niet bij nog een techniek of nog een training, maar bij jezelf afvragen:
Waarom doe ik dit eigenlijk?
Is dit echt nodig? Of doe ik het uit gewoonte?
Want hoe bewuster jij wordt van je eigen automatische piloot, hoe vaker je veul bewuster kunt kiezen.
Niet om direct een oplossing te geven, maar om eerst te kijken, te luisteren en een vraag te stellen.
Want soms help je iemand het meest... door juist even niet te helpen en dat is direct de start van dienend leiderschap.
💚 Brutale vraag van vandaag?
Wat heb jij deze week uit gewoonte gedaan, terwijl je eigenlijk iets anders had willen doen?
Sterk leiden begint niet met harder werken, maar met anders leiden.
Ik leer vrouwelijke leidinggevenden sterk staan in hun leiderschap en lekker in hun vel zitten zonder zichzelf of hun team op te branden.
Zodat leidinggeven weer rust, energie en (werk)plezier geeft en ruimte voor groei voor zichzelf en de mensen van haar team dit doe ik met vitaal dienend leiderschap
Zoals beloofd staat er een nieuwe podcast voor je klaar en deze gaat over deze automatische piloot en wat je dan zou kunnen doen, hier kan je de podcast luisteren
Voor nu nog een heerlijke dag, houdoe
Linda Lahaije
