De overbelaste leider 43-60 punten
De meeste overbelaste leiders die ik ontmoet zijn juist enorm betrokken, loyaal en gedreven. Ze geven veel zo veel dat ze zichzelf vergeten en verliezen en daarmee het ideaal waarmee ze leiding zijn gaan geven om het verschil te maken en niet om zelf en je team op te branden.
Het is wel een signaal, een signaal dat je al lange tijd veel te veel hebt gegeven.
Waarschijnlijk ben je zo in de overleef stand dat je in standje auto pilot staat en doorgaat op wilskracht.
Maar je lichaam geeft wel signalen en je hoofd ook, steeds vaker heb je hoofdpijn, gespannen schouders, buikpijn of opgeblazen buik, snel geïrriteerd, slaapt steeds slechter en je bent alleen nog een sponsor van je sportclubje want daar ben je al effe niet geweest.
Want eerlijk? Niemand wordt van de ene op de andere dag overbelast wakker, dat gebeurt langzaam, maar als je steeds maar doorgaat zonder een moment bewust te voelen dan is het steeds
Een beetje minder energie.
Een beetje slechter slapen.
Een beetje minder geduld.
Een beetje meer spanning.
Een beetje minder plezier.
Maar alle beetjes bij elkaar merk je op een dag dat je batterij eigenlijk al een hele tijd in het rood staat.
Overvalt je steeds vaker dat gevoel van wat een k*t zooi en heb je steeds minder plezier in wat je doet? Of merk je dat je steeds vaker denkt is het nog geen tijd ik trek dit eigenlijk niet meer.
Mijn vraag aan jou, hoe lang ben jij al aan het zorgen voor iedereen behalve jezelf? Want daar begint vaak het probleem, niet bij je team. Juist doordat zorgen heb jij jezelf eigenaar gemaakt van het werk van anderen, niks meer vragen, luisteren nee doen hoppata en door……Kijken naar je team nee die lopen alleen maar te zeuren zo voelt het.
Wanneer heb jij voor het laatst écht geluisterd naar wat jij nodig hebt? Hey en dat kan voelen dat je 6 weken naar de Bahama’s wilt met een kokosnoot in je hand. Maar brutaal eerlijk hoe zou jij willen dat het zou gaan op je werk, met je team en met de manier van leidinggeven, want je bent toch met een andere reden gestart met leidinggeven? Je wilde een verschil maken maar toch niet als een grumphy rond te lopen en dat de stress uit je oren spuit?
Herken jij je hierin? En kan je nog je nog wat last van je schouders gooien?